Parkı besleyen ana havza konumundaki 244 kilometrekarelik Turnhole Spring havzasının; Park City ve Cave City’nin bir bölümünü kapsayan geniş bir alandan su topladığı belirlendi. Mammoth Mağarası’nı Dünya Mirası alanı olarak değerlendiren Uluslararası Doğayı Koruma Birliği (IUCN) de yeraltı suyu besleme alanının büyük bölümünün park sınırları dışında kaldığını doğruladı.
MAĞARAYA ULAŞMA HIZI YÜKSEK
Suların düdenler aracılığıyla yer altına hızla çekilmesi nedeniyle kirleticilerin mağaraya ulaşma hızının yüksek olduğu bildirildi. Ulusal Park Hizmeti (NPS); tarımsal gübreler, pestisitler, kimyasal sızıntılar, hayvan atıkları ve kanalizasyon suyunu ana kirlilik unsurları arasında sıralıyor.
IUCN verilerine göre, mağaranın besleme havzasından geçen üç ana ulaşım koridoru olası kimyasal sızıntıların hızla akifere taşınmasına yol açıyor. Hidrojeolog Quinlan’ın ABD Çevre Koruma Ajansı (EPA) için hazırladığı raporda, Green Nehri’nin güneyinde meydana gelebilecek tek bir sızıntının 19 kilometrelik nehir şeridi boyunca 52 ayrı kaynağa ulaşılabileceği kaydedildi.
BOYA İZLEME YÖNTEMİ ALTYAPI KARARLARINI ETKİLEDİ
Yapılan boya izleme testleri yerel altyapı kararlarında da belirleyici oldu. Park City’den gelen atık suların nesli tehlike altındaki türlerin yaşam alanlarına sızabileceğinin tespit edilmesi üzerine bölgede kanalizasyon sistemi kurulması kararlaştırıldı.
NPS verilerine göre, temiz su kaynakları mağarada yaşayan endemik canlılar için kritik önem taşıyor. Yalnızca bu bölgedeki mağaraların en alt seviyelerinde yaşayan ve nesli tehlikede olan Kentucky mağara karidesi bu türler arasında yer alıyor.
